LA VERTIGINE (1989) bass baritone and two soundtracks

La vertigine is een onderdeel uit de video-opera Non sono un uccello. Het gaat over het stijgen en landen en de stilte in het midden van de vlucht. Zoals de poëzie van Schierbeek heb ik een beeldende klank gemaakt, die zich leent om met videotechnieken te realiseren, een versmelting tussen beeld, geluid en tekst.

Ton Bruynèl

De Duizeling

uit duizeling werd hij geboren de mens naakt en blind
tastend in de nevels van de morgen
richt hij zich op
zijn hand tekent een teken
zijn schaduw in het zand
uit zijn schaduw verheft zich
de vogel
zijn droom
en vliegt weg
en trekt de hemel vol wegen
naar de sterren van zijn dromen

wij drijven
o in de wereld van boven
door een schijnbare vrede
die geheel buiten hangt
een stille dood een witte oorlog
als vissen lijkt het
zwevend in een aquarium
lichtvlekken blauw en rose
groen, rood en geel
pars en oranje

ik buig mij over
en geef geen krimp
ik verover je tot in de luchten
want er woont een vogel
in mijn borst die de
vleugels ontplooit
en ruimten zingend beperkt

en in de ongekende ruimte
van zijn vragen
strijkt hij neer
en betekent

aarde

 

Vertigo

out of vertigo he was born
man naked and blind
groping in the morning mists
raises himself up
his hand draws a sign
his shadow in the sand
out of his shadow soars
the bird
his dream
and flies away
and draws the skv full of paths
to the stars of his dreams

we glide
o in the upper world
through an apparent peace
hanging wholly outside
a still death a white war
as fish it seems
floating in an aquarium
patches of light, blue and pink
green, red and yellow
purple and orange
I bend over
and do not flinch
I conquer you up to your skies
since a bird lives
in my breast who
unfolds wings
and singing limits spaces

and in the unknown spaces
of his questions

he alights
and signifies

earth

English translation: Paul Goodman

Le Vertigine

Fu nato dalla vertlgine
l'uomo nudo e cieco
a tastoni nelle foschie
della mattina
si alza
la mano disegna un segno
la suo ombra nella sabbia
dall'ombra si solleva
l'uccello
il sua sogno
e vola e traccia nel cielo tante vie
alle stelle dei sogni

stiamo a galla
oh nel monde di sopra
attraverso una pace apparente
che è fuori sospesa
una morte silenziosa una guerra bianca
come pesci sembra
di essere sospesi in un acquario
schiarite azzurre e rosa
verde, rosso e giallo
viola e arancione

Mi inclino
e per vinto non mi do
fino ai cieli ti conquisto
poichè un uccello vive
nel mio petto che
le ali spiega
e gli spazi cantando limita

e negli iqnoti spazi
del suo chiedere

sei vola giù
e significa

Terra

Bert Schierbeek
Italian translation: Karin van Ingen Schenau and Ike Cialona-Jansen